Kulturë
Gabriel Garcia Marquez tregon si u njoh me Ernest Hemingway
E marte, 07.05.2024, 06:10 PM
"E pata njohur menjëherë, teksa shëtiste bashkë me gruan e tij, Mary Welsh, nëpër Bulevardin Saint Michel në Paris, një ditë pranvere me reshje shiu të vitit 1957.
Po
ecte në trotuarin kundruall, në drejtim të Lulishtes të Luksemburgut, veshur me
një palë pantallona kaubojsësh, tepër të rrëgjuara, me një këmishë me katrorë
skoceze dhe një kapelë bejsbolli.
Dukej
tepër i gjallëruar midis stendave të librave të përdorur dhe vërshimit rinor që
derdhej nga Sorbona, aq sa të dukej e pamundur të pandehje se pas katër vitesh
do të ndërronte jetë.
Nuk
e dija nëse t'i bëja një intervistë gazetareske, apo thjesht ta kapërceja
bulevardin për t'ia shprehur admirimin tim, pa asnjë ngurrim. Për të dyja
qëllimet në fjalë, megjithatë, kish një pengesë madhore: atëherë unë flisja të
njëjtën anglishte të çalë që gjithmonë kam llomotitur, e nuk isha i bindur për
njohuritë e tij të spanjishtes, prej arene demash. Prandaj nuk bëra asnjërën
prej këtyre gjërave, që mund ta kishin dëmtuar atë moment aq domethënës, por i
vura duart anës gojës, si Tarzani në xhungël, e gërthita nga trotuari im
"Mjeshtëëëër!"
Ernest
Hemingway e kuptoi se nuk mund të kish tjetër mjeshtër përveç tij, mes asaj
turme studentësh, pastaj u kthye nga unë me dorën lart, duke më bërtitur në
spanjisht, me një zë fëminor "Lamtumirë, mik".
Ishte
hera e vetme që e pashë".
Fragment i përkthyer nga
spanjishtja nga: Elvi Sidheri